Οι οργανικοί μολυντές (Persistent Οrganic Pollutants - POPs) είναι χημικές ουσίες που παρεμβαίνουν στις ενδοκρινικές λειτουργίες και σχετίζονται με την εκδήλωση του μεταβολικού συνδρόμου και του ΣΔ2. Στους ανθρώπους λίγα είναι γνωστά σχετικά με το ρόλο τους στην παχυσαρκία.
Σκοπός αυτής της μελέτης είναι η μελέτη της συσχέτισης μεταξύ των επιπέδων των POPs και του επιπολασμού της παχυσαρκίας σε μία ομάδα παχύσαρκων και λεπτόσαρκων ενηλίκων ανδρών και γυναικών.
Τα επίπεδα των ΡOPs στον ορό μετρήθηκαν σε 98 παχύσαρκα και 47 λεπτόσαρκα άτομα ηλικίας άνω των 18 ετών. Aναλυτικά μετρήθηκαν για την παρουσία των συμπαραγώγων πολυχλωριωμένων διφαινυλίων (PCBs) 153, 138, 180, και 170 καθώς και για τα οργανοχλωρικά εντομοκτόνα διχλωρο-διφαινυλ-διχλωροαιθυλένιο (pp-DDE) και βήτα-εξαχλωροκυκλοεξάνιο (betaHCH).
Βρέθηκε μία σημαντική στατιστικά αρνητική συσχέτιση ανάμεσα στο ΒΜΙ, την περιφέρεια μέσης, το ποσοστό του λίπους, ολικού και υποδόριου και των επιπέδων στον ορό των PCBs 153, 180, 170 όπως και του συνόλου των PCBs. Για το betaHCH, οι ερευνητές βρήκαν θετική συσχέτιση ανάμεσα στα επίπεδά του και το ΒΜΙ, την περιφέρεια μέσης, το ποσοστό του λίπους, ολικού και υποδόριου.
Τα PCBs 180, 170 όπως και τα συνολικά επίπεδα των PCBs είχαν σημαντικά αρνητική συσχέτιση με τον δείκτη ινσουλινικής αντίστασης HOMA ενώ το betaHCH θετική. Τα επίπεδα όλων των ΡΟΡs παρουσίαζαν σημαντικά στατιστική αύξηση με την αύξηση της ηλικίας.
Συμπερασματικά αυτά τα ευρήματα δείχνουν ότι η επίδραση της χαμηλής έκθεσης στους οργανικούς μολυντές στους ανθρώπους μπορεί να είναι πολύ πιο περίπλοκη από μία απλή παχυσαρκιογόνο δράση.
επιστροφή
