Η Λορκασερίνη είναι ένας εκλεκτικός αγωνιστής του υποδοχέα 2C της σεροτονίνης που θα μπορούσε να αποδειχθεί χρήσιμη στην ελάττωση του σωματικού βάρους.

Σε αυτήν τη διπλή-τυφλή κλινική μελέτη τυχαιοποιήθηκαν 3182 παχύσαρκοι ή υπέρβαροι ενήλικες (μέσο ΒΜΙ = 36.2) να λάβουν λορκασερίνη στη δόση των 10 mg ή placebo 2 φορές ημερησίως για 52 εβδομάδες. Σε όλους τους ασθενείς επίσης δόθηκαν οδηγίες για δίαιτα και άσκηση. Την 52η εβδομάδα οι ασθενείς της ομάδας του placebo συνέχισαν να το λαμβάνουν ενώ οι ασθενείς της ομάδας της λορκασερίνης επανατυχαιοποιήθηκαν για να συνεχίσουν να λαμβάνουν λορκασερίνη ή placebo.

 

Ως πρωτεύοντα τελικά σημεία ήταν η απώλεια βάρους στον πρώτο χρόνο και η διατήρηση της απώλειας στα 2 χρόνια. Εφαρμόστηκαν διαδοχικοί υπεχηχοκαρδιογραφικοί έλεγχοι για την αναγνώριση των ασθενών που πιθανόν θα εκδήλωναν βαλβιδική νόσο.

Τον πρώτο χρόνο το 55.4% των ασθενών (883 από τους 1595) που λάμβαναν λορκασερίνη και το 45.1% των ασθενών (716 από τους 1587) που λάμβαναν placebo παρέμεναν στη μελέτη; 1553 ασθενείς συνέχισαν και τον δεύτερο χρόνο. Με τη συμπλήρωση του πρώτου χρόνου το 47.5% των ασθενών στην ομάδα της λορκασερίνης και το 20.3% των ασθενών στην ομάδα ελέγχου είχαν απωλέσει πάνω από το 5% του αρχικού βάρους τους (P<0.001), που αντιστοιχούσε σε μία μέση απώλεια 5.8 +/-0.2 kg με τη λορκασερίνη και 2.2+/-0.1 kg με το placebo (P<0.001). Ανάμεσα στους ασθενείς που έλαβαν λορκασερίνη κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους και που έχασαν πάνω από το 5% του αρχικού σωματικού βάρους, η απώλεια διατηρήθηκε σε περισσότερους ασθενείς στην υποομάδα που συνέχισε τη λορκασερίνη κατά τη διάρκεια του δευτέρου έτους (67.9%) σε σχέση με τους ασθενείς που συνέχισαν να λαμβάνουν placebo. (50.3%, P<0.001).

Ανάμεσα στους 2472 ασθενείς που αξιολογήθηκαν στον πρώτο χρόνο και τους 1127 το δεύτερο χρόνο η συχνότητα των καρδιακών βαλβιδοπαθειών δεν ήταν αυξημένη στην ομάδα της λορκασερίνης. Ανάμεσα στις πιο συχνές παρενέργειες με τη χορήγηση της λορκασερίνης αναφέρθηκαν η κεφαλαλγία, ζάλη και ναυτία.

 

Συμπερασματικά η λορκασερίνη σε συνδυασμό με συμπεριφορικές παρεμβάσεις σχετίστηκε με σημαντικού βαθμού απώλειας βάρους και βελτιωμένα ποσοστά διατήρησης της απώλειας αυτής σε σχέση με το placebo.

 

Πηγή: http://content.nejm.org/